Selimiye köyü, Hisarönü Körfezinde, Bozburun ile Turgut ve Söğüt köyleri ile çevrili Marmaris’e bağlı küçük bir balıkçı köyüdür. Burada yaşayanlar balıkçılık dışında ahşap tekne yapımı, arıcılık, zeytincilik, hayvancılık ve son dönemde de turizmle geçimini sağlıyorlar.
Üzeri zeytin, badem ve portakal ağaçları ile bezeli dik yamaçların bittiği yerde masmavi deniz başlıyor.
Selimiye köyünün denizinin temiz ve sakin oluşu sadece köyde tatil yapanlar için değil aynı zamanda tekne ile mavi tur yapanlar için de burayı cazip bir dinlenme alanı haline getiriyor.
Gerek motoryat kullananlar gerekse yelkenli ile rüzgarın keyfini çıkartan denizciler için Bozburun körfezine gelip de Selimiye’ye uğramadan, keyifli bir restoranda balıkların tadına bakmadan dönmek olmaz.
Osmanlı İmparatorluğu’nun son dönemlerine kadar “Losta” adını taşımış, 1890-91 yıllarında milliyetçilik akımları ile birlikte Selimiye adını almıştır. Selimiye Otelleri
1923 tarihli zorunlu göç ile birlikte Rumlar bölgeyi terk etmiş, geriye bu bölgelere yerleştirilen yörükler ve Balkan muhacirler kalmıştır. Deniz havası, ormanların sağladığı oksijen ve çok çalışmaktan olsa gerek, burada yaşayan kişilerin yaş ortalaması bir hayli yüksek.